سرطان رکتوم، نوعی سرطان است که در قسمت انتهایی روده بزرگ، جایی که مدفوع قبل از دفع ذخیره میشود، رخ میدهد. این بیماری در افراد بالای ۵٠ سال شایعتر است، اما میتواند در هر سنی رخ دهد.
علائم سرطان رکتوم
علائم سرطان رکتوم میتواند در ابتدا خفیف و نامحسوس باشد، به همین دلیل تشخیص زودهنگام آن دشوار است. بااینحال، برخی از شایعترین علائم عبارتند از:
- تغییر در عادات روده: اسهال، یبوست، یا احساس عدم تخلیه کامل روده
- خون در مدفوع: خونریزی روشن قرمز، تیره یا مخلوط با مدفوع
- درد یا ناراحتی شکم: بهخصوص در قسمت تحتانی شکم
- احساس پری یا نفخ: حتی بعد از دفع مدفوع
- کاهش وزن بدون دلیل
- خستگی مفرط
- تغییرات در عادات ادراری: مانند نیاز به دفع فوری یا مکرر ادرار
- اگر هر یک از این علائم را به طور مداوم برای چند هفته تجربه کردید، بهخصوص اگر ۵٠ سال یا بیشتر سن دارید، مهم است که به پزشک مراجعه کنید.
تشخیص سرطان رکتوم
پزشک برای تشخیص سرطان رکتوم از معاینه فیزیکی، آزمایشات تصویربرداری و آزمایشات آزمایشگاهی استفاده خواهد کرد. معاینه فیزیکی ممکن است شامل معاینه رکتوم با انگشت برای بررسی وجود توده یا ناهنجاری باشد.
آزمایشات تصویربرداری که ممکن است برای تشخیص سرطان رکتوم استفاده شوند عبارتند از:
- کولونوسکوپی: در اینروش، یک لوله نازک و انعطافپذیر با دوربین به داخل رکتوم و روده بزرگ فرستاده میشود تا از داخل آنها عکس گرفته شود.
- سیگموئیدوسکوپی: اینروش مشابه کولونوسکوپی است، اما فقط قسمت پایینی روده بزرگ و رکتوم را بررسی میکند.
- CT اسکن: این نوع تصویربرداری با اشعه ایکس میتواند تصاویر دقیق از رکتوم و اندامهای اطراف را ایجاد کند.
- MRI: اینروش از امواج مغناطیسی و میدانهای رادیویی برای ایجاد تصاویر دقیق از رکتوم و اندامهای اطراف استفاده میکند.
آزمایشات آزمایشگاهی که ممکن است برای تشخیص سرطان رکتوم استفاده شوند عبارتند از:
- آزمایش خون: برای بررسی وجود سلولهای سرطانی در خون
- آزمایش مدفوع: برای بررسی وجود خون یا سایر ناهنجاریها در مدفوع
درمان سرطان رکتوم
درمان سرطان رکتوم به مرحله سرطان، سلامت کلی بیمار و عوامل دیگر بستگی دارد. گزینههای درمانی معمولا شامل موارد زیر است:
- جراحی: شایعترین درمان برای سرطان رکتوم، جراحی برای برداشتن تومور و غدد لنفاوی اطراف است. نوع جراحی به محل و اندازه تومور بستگی دارد.
- شیمی درمانی: اینروش از داروها برای از بین بردن سلولهای سرطانی که ممکن است پس از جراحی باقی مانده باشند استفاده میکند.
- پرتودرمانی: اینروش از پرتوهای پرانرژی برای از بین بردن سلولهای سرطانی استفاده میکند. پرتودرمانی ممکن است قبل یا بعد از جراحی یا بهعنوان بخشی از درمان تسکینی برای کاهش علائم استفاده شود.
پیشگیری از سرطان رکتوم
میتوانید با انجام اقداماتی برای کاهش خطر ابتلا به سرطان رکتوم، ازجمله:
- رژیم غذایی سالم: مصرف میوهها، سبزیجات، غلات کامل و حبوبات و محدود کردن مصرف گوشت قرمز، فرآوری شده و چربیهای اشباع شده
- فعالیت بدنی منظم: حداقل ٣٠ دقیقه فعالیت متوسط در بیشتر روزهای هفته
- حفظ وزن سالم: چاقی خطر ابتلا به سرطان رکتوم را افزایش میدهد
- عدم استعمال دخانیات: سیگار کشیدن خطر ابتلا به بسیاری از انواع سرطان، ازجمله سرطان رکتوم را افزایش میدهد
- مصرف محدود الکل: نوشیدن زیاد الکل خطر ابتلا به سرطان رکتوم را افزایش میدهد.
سخن پایانی
سرطان رکتوم می تواند یک تجربه چالش برانگیز باشد، اما منابع زیادی برای کمک به شما در مقابله با آن وجود دارد. پزشک شما می تواند در مورد گزینه های درمانی و گروه های حمایتی موجود به شما مشاوره دهد. شما میتوانید برای پیدا کردن یک متخصص جراحی عمومی خوب در کشور به وبسایت جراحی بلاگ مراجعه کنید.


یکی از دلایلی که ممکن است بخواهید آزمایش
آزمایش مایع نخاعی ممکن است خطراتی را به دنبال داشته باشد، مانند: سردرد: حدود ۲۵ درصد از افرادی که آزمایش مایع نخاعی (پونکسیون کمری) انجام میدهند، پس از آن به خاطر نشت مایع به بافتهای اطراف، سردرد میگیرند. سردرد معمولاً چند ساعت تا دو روز بعد از آزمایش شروع میشود و ممکن است با تهوع، استفراغ و سرگیجه همراه باشد. معمولاً سردرد زمانی که نشسته یا ایستاده هستید بیشتر میشود و زمانی که دراز میکشید کمتر میشود و ممکن است چند ساعت تا یک هفته یا بیشتر ادامه داشته باشد. درد یا ناراحتی کمر: ممکن است پس از آزمایش، کمرتان درد بکشد یا حساس بشود. درد ممکن است به پشت پاهاتان هم پخش شود. خونریزی: خونریزی ممکن است در نزدیکی محل سوراخ یا گاهی اوقات در فضای اپیدورال (epidural space) اتفاق بیفتد. فتق ساقهی مغز: اگر فشار داخل جمجمه شما به خاطر
آزمایش مایع نخاعی یک روش شناخته شده برای بررسی وضعیت سیستم عصبی است. این آزمایش شامل جمعآوری مایعی است که در فضای بین مهرههای ستون فقرات جریان دارد. برای انجام این آزمایش، مراحل زیر را باید طی کرد:
بیشتر بخوانید:سیاتیک چیست؟ علائم و روش های درمان آن
خوب، من میخواهم متن شما را با عبارات دیگری ارائه دهم. برای تحلیل آزمایش ال پی، نمونه به آزمایشگاه فرستاده میشود و مایع نخاعی از لحاظ رنگ، باکتری، سلولهای سرطانی، خون، قند، پروتئین و برخی آزمایشهای سرولوژیکی مورد ارزیابی قرار میگیرد. اما اگر بخواهیم جواب دقیقتری به این سوال بدهیم که «مایع مغزی نخاعی چطور تجزیه میشود؟» باید این موارد را بررسی کنیم: